Gmina Polkowice

Gmina Polkowice z siedzibą władz we wsi Polkowice (do 1945 miasto) powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. II okręg administracyjny – Dolny Śląsk). 28 czerwca 1946 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu głogowskiego – weszła w skład nowo utworzonego woj. wrocławskiego. 6 lipca 1950 gmina wraz z całym powiatem głogowskim weszła w skład nowo utworzonego woj. zielonogórskiego.

Gminę Polkowice reaktywowano 1 stycznia 1973 roku, tym razem w powiecie lubińskim w woj. wrocławskim. W jej skład weszło 19 sołectw: Biedrzychowa, Dąbrowa, Guzice, Jabłonów, Jędrzychów, Kazimierzów, Komorniki, Moskorzyn, Nowa Wieś Lubińska, Parchów, Pierzkowice, Pogorzeliska, Polkowice Dolne, Sobin, Sucha Góra, Szklary Górne, Tarnówek, Trzebcz i Żuków.

9 grudnia 1973 roku (z wejściem w życie od 4 października 1973) z gminy Polkowice wyłączono: a) wsie Jabłonów, Nowa Wieś Lubińska, Parchów i Pogorzeliska włączając je do nowo utworzonej gminy Chocianów, oraz b) wieś Szklary Górne włączając ją do gminy Lubin; do gminy Polkowice przyłączono natomiast wsie Barszów i Żelazny Most z gminy Rudna w tymże powiecie[12].

W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie legnickim.

W 1999 roku znalazła się w nowo utworzonym powiecie polkowickim w województwie dolnośląskim.

Comments are closed.